Dostluk Virtual Airlines | Sanal Pilot | Online Uçuş | Flight Simulator Dostluk Virtual Airlines (DVA)
 Ana Sayfa
 Hakkımızda
 Yönetim
 İlkelerimiz
 Pilotlarımız
 Download
 Forum
 Yardım
 İletişim


 Eğitimler
 Eğitim Dökümanları
 Videolar
 Fotoğraflar
 Seyir Defteri
 Metar Sorgula
 Rota Bul
 ICAO Kodları
 Hesaplamalar









International Virtual Aviation Organisation - Virtual flying, controlling .


Çocukluk Aşkım...



Çocukluk aşkımdı “O” benim. Bir gün aniden giriverdi, yeniden yaşantıma. Davetsizdi, beklenmeyendi ama hep aranandı, hep özlenendi. Düşlerimi süsleyendi O benim ama küllenmişti ateşi bir yerlerde. Erişilmezdi, hatırladıkça iç çektiğimdi, gözyaşımdı, özlemimdi, çocukluk aşkımdı… Heyhat, yaş da ilerlemişti bir taraftan... Hayal bile olamayacak kadar uzaktı benim için.

Çıkageldi bir gün yaşantıma, göz göze geldik… Hoş geldi, şen geldi ama neden bu kadar geç gelmişti sanki ? Bir derya olan bilinmezliklerini de takıp getirmişti peşi sıra. Olsun yine de gelmişti ya, mutlu etmişti beni. İşte karşımda, gözlerimin önünde, parmaklarımın ucundaydı artık O, düşlerimin erişilmezi, çocukluk aşkım… Bilinmezlikleriyle her gün yeniden şaşırtıyordu beni. O’nu her gün yeniden keşfediyordum adeta. Müthiş bir haz veriyordu bu bana. Farkında değildim ama deşifre ettiğim her yeni bilinmezi, başka bir bilinmeze kapı aralıyor, daha bir bağlıyordu beni O’na. Müptelası olmuştum.  

Hayatımın akışı değişmişti birden. Yaşantımdaki öncelikleri dağıtıp atmıştı hallaç pamuğu gibi. Neleri ihmal etmedim ki onun aşkıyla, neleri ikinci sıraya itmedim ki ?.. Düşünüyorum da şimdi, değer miydi ? Ona bu kadar önem atfetmeye layık mıydı ? Başımı döndürmüştü oysaki gelişiyle. Bu soruları soracak ne akıl ne vakit vardı artık benim için. Varsa yoksa O. Kolay mı, yılların özlemi vardı içimde. Leyla’ma kavuşmuştum, susuzluğumu gideriyordum… O hep benim, hep benimleydi artık. Tutku olmuştu artık benim için. Öyleki, O’nsuz bir yaşam düşünemeyecek kadar… Ondan daha fazla hiçbir şeyin önemi olamazdı… Gariptir, hep yanımda olan “O”, artık daha fazla düşlerime girer olmuştu eskiye nazaran. Bütün gün göz göze, el eleydik ama bu yetmiyor olmalı ki, geceleri de düşlerime misafir oluyordu arsızca. Olsun, ben çok mutluydum. Çünkü çocukluk aşkımdı O benim…

O’nu daha çok keşfetmek, O’nu daha fazla sahiplenmek, O’nu daha fazla avucumun içine alabilmek için gizemli bilinmezlik dehlizlerine daldıkça şaşırıyordum; ne çok da seveni vardı !.. O’na tutkun olan yalnızca ben değildim. Ama ilginçtir, bu bende kıskançlık yaratmadı. Çünkü O herkese yeterdi… Çünkü O yalnız benim değil, onların da sevgilisiydi, düşüydü, aşkıydı… O, herkesi avucunun içine almıştı ama herkesin de O’na bakışı farklı farklıydı. Kimisi gözlerine hastaydı, kimisi göğsüne, kimisi duruşuna, kimisi… Farklı farklıydı dolayısıyla aşkları da… Kimisi kurallar biçiyordu bu sevdaya, kimisi divanesiydi O’nun, kimisi kuralsız olmaz diyordu, kimisi sevdasız… Kocaman kocaman adamlar paylaşamıyorlardı O engin sevgilinin kucağını… Oysaki O herkese yeterdi…

Neydi paylaşamadıkları ? Neyin peşindeydiler, neyin kavgasında ?  


A_day / 04.07.08

Arşiv :





 
2008-2011 © Copyright by Ümit EĞRİOĞLU
Bu web sitesi Sanal Havayolu Şirketi Dostluk Virtual Airlines için EbumTech tarafından tasarlanmıştır.
Tüm hakları saklıdır.